Wśród nowotworów wątroby wyróżnia się zarówno pierwotne, jak i przerzutowe, raki i mięsaki, a także nowotwory hemolimfatyczne. U psów przerzuty nowotworowe wychodzą z trzustki, śledziony, gruczołów mlekowych, nadnerczy, kości, płuc, tarczycy i z przewodu żołądkowo-jelitowego. Łagodne nowotwory komórek wątroby są nazywane gruczolakami wątrobowo-komórkowymi lub wątrobiakami, natomiast złośliwe rakami wątrobowoko-mórkowymi. Najczęstszymi pierwotnymi nowotworami wątroby u psów są raki wątrobowokomórkowe. Przyczyna powstawania u psów tych spontanicznych pierwotnych nowotworów jest nieznana.
Pierwotne nowotwory wątroby występują najczęściej u psów w 10 roku życia lub starszych. Zwykle wykazują one niewyraźne, niespecyficzne objawy zaburzeń czynności wątroby, które często nie ujawniają się, dopóki nie mamy do czynienia z bardziej zaawansowanymi stadiami choroby wątroby. Najczęstsze objawy to utrata apetytu, apatia, utrata masy ciała, polidypsja (zwiększone pragnienie), poliuria (zwiększone wydalanie moczu), wymioty, wzdęcie brzucha. Rzadziej występuje żółtaczka, biegunka i nadmierne krwawienie (zaburzenia krzepnięcia krwi). O zaburzeniach czynności centralnego układu nerwowego świadczą apatia, demencja czy też padaczka. Objawy te mogą być związane z encefalopatia wątrobową, hipoglikemią lub przerzutami nowotworowymi do centralnego układu nerwowego.
Badanie fizykalne psów z pierwotnym nowotworem wątroby może wykazać wyczuwalny opór w przedniej części jamy brzusznej lub powiększenie wątroby. Powiększenie jamy brzusznej może wynika
z wodobrzu-sza lub krwiaka otrzewnej. Pęknięcie nowotworu i krwotok są najbardziej prawdopodobne w przypadku gruczolaka wątrobowokomórkowego, raka wątrobowokomórkowego i naczyniaka krwionośnego mięsako-wego wątroby. Ogólnie badania laboratoryjne wskazują na podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Natomiast u niektórych psów o zaburzeniach czynności wątroby świadczy podwyższona koncentracja w surowicy kwasów żółciowych. Rakowi wątrobowokomórkowemu i innym nowotworom wątroby może towarzyszyć hipoglikemią. Badanie radiologiczne jamy brzusznej ujawnia symetryczne lub niesymetryczne powiększenie wątroby oraz płyn w jamie brzusznej. Często stwierdza się rozrost w prawej przedniej części jamy brzusznej, który powoduje przesunięcie żołądka doogonowo w lewo. Należy również wykonać zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej, co pozwoli na wykluczenie lub potwierdzenie wystąpienia przerzutów.
Badaniem ultrasonograficznym można potencjalnie ujawnić ogniskowe, wieloogniskowe lub rozsiane zmiany utkania wątroby. Pierwotne lub wtórne nowotwory wątroby i rozrost guzowaty często ujawniają się jako ogniskowe lub wieloogniskowe zmiany hipoechogeniczne lub mieszane zmiany echogeniczne. Rozpoznanie pierwotnych oraz przerzutowych nowotworów wątroby nie może być postawione tylko na podstawie wyniku badania ultrasonograficznego. Ostateczne rozpoznanie musi być poprzedzone biopsją wątroby i badaniami histopatologicznymi. Procedurą z wyboru w przypadku pojedynczego dużego guza wątroby jest laparotomia z jednoczesnym jego usunięciem. Celowana ultrasonograficznie biopsja jest metodą przydatną do rozpoznawania ogniskowych i rozsianych miejsc objętych procesem chorobowym, z tym zastrzeżeniem, że niewielka ilość pochodzącego z niej materiału może utrudniać różnicowanie dysplazji guzowatej z pierwotnym nowotworem wątroby. Najczęściej wykonanie biopsji jest również niezbędne w trakcie zabiegu chirurgicznego.
Chirurgiczne usunięcie objętego procesem nowotworowym płata wątroby jest leczeniem z wyboru dla nowotworów pierwotnych obejmujących pojedynczy płat wątroby, takich jak gruczolak wątrobowokomórkowy lub rak. Usunięcie masy raka wątrobowokomórkowego pozwala w typowych przypadkach na przeżycie jednego roku od zabiegu chirurgicznego. Rokowanie jest złe, kiedy wszystkie płaty wątroby objęte są procesem nowotworowym. Obecnie brak skutecznej chemioterapii skierowanej przeciwko rakowi wątrobowokomórkowemu.