Nowotwory okołoodbytowe występują często u psów samców, a rzadko u suk. Okołoodbytowe gruczolaki są najczęściej występującymi nowotworami w okolicy odbytu, stwierdzanymi u około 80% psów samców. Inne łagodne nowotwory sporadycznie rozpoznawane to tłuszczaki, czerniaki i mięśniaki gładkie. Nowotwory złośliwe odbytu (np. rak płaskonabłonkowy, czerniak złośliwy, gruczolakorak gruczołu okołoodbytowego, gruczolakorak okolic odbytu) występują rzadko.
Gruczolak gruczołów okołoodbytowych wyrasta z gruczołów okołoodbytowych i najczęściej występuje u zdrowych starszych psów samców powyżej 6 roku życia. Wśród suk występuje prawie wyłącznie u zwierząt wysterylizowanych. U takich ras jak cocker spaniel i foksterier stwierdzono większą częstość występowania tego nowotworu. Nowotwory jąder, w większości guz komórek Leydiga, i nadczynność kory nadnercza (hiperadrenokortycyzm) najczęściej występują w połączeniu z gruczolakami okołoodbytowymi. Nowotwory te są łagodne, ale zwracają uwagę właścicieli ze względu na tendencję do wrzodzenia i krwawienia, nieprzyjemny wygląd, negatywny wpływ na defekację i nadmierne wylizywanie przez zwierzęta krocza. Gruczolaki gruczołu okołoodbytowego występują najczęściej w skórze otaczającej odbyt, ale mogą występować na całym kroczu, u podstawy ogona lub na zewnętrznych genitaliach. Rozpoznanie potwierdza biopsja. Początkowe leczenie niewrzodziejących gruczolaków polega na kastracji, po której nowotwór często się wycofuje lub przestaje wzrasta
, bez potrzeby dalszego leczenia. W przypadkach nowotworów owrzodzonych lub dużych, a także kiedy występują u suki, poleca się usunięcie chirurgiczne, usunięcie laserowe, elektrochirurgię lub kriochirurgię. Rokowanie jest pomyślne w odniesieniu do wszystkich form leczenia. Natomiast kastracja jako jedyna forma leczenia nie zapewnia efektów terapeutycznych, jeśli rozpoznany jest rak okołoodbytowy. W takiej sytuacji wymagane jest szerokie usunięcie chirurgiczne, co stwarza ryzyko nietrzymania kału. Należy również zastosować leczenie przez napromienianie lub chemioterapię. Rokowanie jest często niepomyślne.
W kanale odbytu psów może również występować rak komórek płaskonabłonkowych odmiennego kloakogenicznego typu. Rzadko spotyka się rak komórek płaskonabłonkowych części skórnej odbytu. Początkowo jest to maty, stwardniały wrzód, który rozwija się w kalafiorowaty owrzodzony naciek z nieregularnymi krawędziami. Nowotwór ten bardzo szybko daje przerzuty i dlatego jedynie szybkie, radykalne jego usunięcie stwarza szansę na udaną kurację. Rokowanie jest pomyślne, pod warunkiem jak najszybszego usunięcia.
Czerniak złośliwy może sporadycznie, szczególnie u ras czarno pigmentowanych, lokalizować się w obrębie odbytu. Jest to płaski, okrągły guzek. Gruczolakorak pochodzi z komórek apokrynowych okolic odbytu u starszych suk. Nowotwór ten jest przemieszczonym źródłem substancji podobnej do hormonu przytarczyc, która wywołuje objawy pseudonadczynności przytarczyc. Nowotwory złośliwe odbytu wywołują rozległe miejscowe zmiany oraz dają przerzuty do węzłów chłonnych biodrowych, wątroby i płuc. Rokowanie prawie zawsze jest niepomyślne.